آیا شود که جلوه ای از پرتو رخ دوست درآینه ی جام ساقی ببینیم

ای فرزند ساقی ک.ثر،آیا شود که ازآن طهور ناب ربانی که در سبوداری قدحی نیز ما رادهی؟ای ساقی میکده توحید آیا شود که باده ای از ساغر عین الیقین در کام ماریزی؟

آیا شود که جلوه ای از پرتو رخ دوست درآینه ی جام ساقی ببینیم و از آن پس آن غبار فرئنشانیم و از حباب انانیت خود دست بیافشانیم؟

می بده ای ساقی آخرالزمان /ای ربوده عقل های مردمان

خاکیان زین باده برگردون زنند/ای می تو نردبان آسمان                             جلال الدین محمد بلخی

 

ألا یا أیهاالساقی زمی پرساز جامم را/که از جانم فروریزد هوای ننگ و نامم را

ازآن می ریز در جانم که جانم را فنا سازد/برون سازد زهستی هسته ی نیرنگ و دامم را

ازآن می ده که جانم را از قید خود رها سازد/که به خودگیرد زمام را فرو ریزد مقامم را

تو ای پیک سبک باران دریای عدم از من/به دریا دار آن وادی رسان موج وسلام را                     امام خمینی (ره)

ای گل موعود نرگس باز شو

ای قبله گاه کعبه !سرطوف کوی تو داریمريا،راهمان بنما،((این استمرت بک النوی))؟

ای زلال زمزم معنا!از سراب هایمان وارهان

ای طاووس کروبیان،ای ققنوس خوش نوای عالم معنا،بال فرج بگشای و از قاف غربتستان غیبت به درآی و با قبسی از طور سینای سینه ات،ظلمتکده ی دنیای ما را به شعشعه ی پرتوی لاهوت آزین کن

ودرآبگون قفس بین طاووس آتشین پر /کز پرگشادن اوآفاق ببست زیور                    خاقانی

 

ای راز بزرگ چهره بنمای و ای گل نرگس کوچه باغ دل های چشم به راهمان را ردآن ماناترین آدینه تاریخ از عطر عبورت بیاکن و ای سراینده ی مثنوی بلند رهایی،تک سروده ی ظهور خویش را برما بخوان

ای ظهورآخرین آغاز شو   /  ای گل موعود نرگس باز شو

از شفق برگردای رازسترگ  /   باز گردای ای مثنوی ساز بزرگ                                 (احمدعزیزی)

خوشاوقت کسان عهد مهدی/خوشا آن کودکان مهدمهدی

در آن روزگاران آزادگی ووارستگی،گلبوته های فطرت،دوباره غنچه می کندد،و در هر پگاه غنچه های معنویت می شکفندو شمیم سکرآور عهدأ الست را در خاطره ها زنده می سازند،براستی:

خوشاوقت کسان عهد مهدی/خوشا آن کودکان مهدمهدی                                                 شیخ محمود شیستری

خوشا به احوال عاشقانی که پس از هجرانی کشنده در آن ایام به فیض لقای آن محبوب شیرین تر از جان نایل می گردند.آری !لحظه ی دیدار چه با شکوه و وصف ناشدنی است :

دیدار یار غائب دانی چه ذوق دارد /ابدی که در بیابان بر تشنه ای ببارد                   شیخ مصلح الدین سعدی

ای آشنای جان های بیدار وای یوسف زهرا که پارسایان رو به قبله می کویت نماز عشق می گذارند،کنون که از نظاره کردن چهره ی خورشیدی ات ما را بهره ای نیست درود خالصانه و سلام  عاشقانه ی منتظرانت را پذیرا باش

سلامی چو بوی خوش آشنایی/برآن مردم دیده روشنایی

درودی چونور دل پارسایان/بدان شمع خلوتگه پارسایی                                          حافظ شیرازی

 

شب زدگان محجوب در جستجوی چشمه ی خورشید به خاور انوار روکرده و غریو برمی آورند که: ای مهر جان ها برآی و ای فروغ عرفان بتاب

ای مهد طلوع کن که خوابیم همه /در هجر رخت در تب و تابیم همه

هر برزن و بام از رخت روشن و ما/خفاش وشیم و در حجابیم همه                               امام خمینی قدس سره

مهدی امام منتظر نوباوه ی خیرالبشر

از بهرتکریمش میان،برجسته خیل انبیاء/از بهر تعظیمش کمرخم کرده چرخ هفتمین

مهدی امام منتظر نوباوه ی خیرالبشر/خلق دوعالم سرسبد،برخوان احسانش نگین

مرآت ذات کبریا،مشکاة انوارهدا/منظوربعث انبیاء مقصود خلق العالمین

                                                                                              امام خمینی(ره)