در آن روزگاران آزادگی ووارستگی،گلبوته های فطرت،دوباره غنچه می کندد،و در هر پگاه غنچه های معنویت می شکفندو شمیم سکرآور عهدأ الست را در خاطره ها زنده می سازند،براستی:

خوشاوقت کسان عهد مهدی/خوشا آن کودکان مهدمهدی                                                 شیخ محمود شیستری

خوشا به احوال عاشقانی که پس از هجرانی کشنده در آن ایام به فیض لقای آن محبوب شیرین تر از جان نایل می گردند.آری !لحظه ی دیدار چه با شکوه و وصف ناشدنی است :

دیدار یار غائب دانی چه ذوق دارد /ابدی که در بیابان بر تشنه ای ببارد                   شیخ مصلح الدین سعدی

ای آشنای جان های بیدار وای یوسف زهرا که پارسایان رو به قبله می کویت نماز عشق می گذارند،کنون که از نظاره کردن چهره ی خورشیدی ات ما را بهره ای نیست درود خالصانه و سلام  عاشقانه ی منتظرانت را پذیرا باش

سلامی چو بوی خوش آشنایی/برآن مردم دیده روشنایی

درودی چونور دل پارسایان/بدان شمع خلوتگه پارسایی                                          حافظ شیرازی

 

شب زدگان محجوب در جستجوی چشمه ی خورشید به خاور انوار روکرده و غریو برمی آورند که: ای مهر جان ها برآی و ای فروغ عرفان بتاب

ای مهد طلوع کن که خوابیم همه /در هجر رخت در تب و تابیم همه

هر برزن و بام از رخت روشن و ما/خفاش وشیم و در حجابیم همه                               امام خمینی قدس سره