برنامهریزی دقیق ابلیس و لشکریان او برای روز اول ماه شعبان!
فرازی از مناجات ائمه علیهم السلام در ماه شعبان
خداوندا! هم چنان كه سایه سار احساسات در طول زندگی بر من افكنده است پس از مرگ نیز مرا از احسانت محروم مساز.
پروردگارا! در دنیا گناهانم را از تمام خلق پنهان داشتی و من در سرای آخرت به ستّاریتت از این دنیا محتاجترم.
خدایا! حاجتم را رد مكن و دست طمعم را از درگاهت محروم بر مگردان و امیدم را از لطف و كرمت منقطع مساز.
اعمال ماه شعبان
ـ جان را با طعام روزههای شعبان نیرو بخش.
ـ در هر نیمروز روزهای شعبان بخوان: اللهم صل علی محمد و آل محمد شجرة نبوة... (ادامه دعا در مفاتیح الجنان)
ـ هر كدام از شبهای این ماه عزیز دارای دعایی خاص و اعمالی معنوی است.
ـ حضرت امیر علیه السلام میفرماید: در هر پنج شنبه شعبان، آسمانها زینت شده و فرشتگان عرض میكنند: خدایا! روزهداران شعبان را ببخش و بیامرز و دعایشان را اجابت فرما. سپس حضرت فرمودند: هركس دو ركعت نماز به جای آورد، در هر ركعت یك بار سوره "فاتحه" و صدبار "قل هو الله" را زمزمه كند و بعد از سلام صد بار بر محمد و آل او صلوات فرستد خداوند خواستههای دینی و دنیایی او را برآورده میفرماید.
روز اول ماه شعبان
چون روز اول شعبان می شود ابلیس، لشكر خود را در اطراف زمین و آفاق آن پراكنده میكند و به ایشان میگوید: سعی كنید بعضی از بندگان خدا را در این روز به سوی خود بكشانید.
و به درستی كه خدای عز و جل ملائكه را در اطراف زمین و آفاق او پراكنده میكند و به ایشان میفرماید: براستی بندگان مرا نگاه دارید و ایشان را ارشاد كنید؛ پس همه ایشان به شما نیكبخت میشوند مگر آنكه امتناع و سركشی كند پس به درستی كه او در حزب ابلیس و جنودش میگردد.
به درستی كه چون روز اول ماه شعبان می شود خداوند عز و جل به درهای بهشت، امر می كند پس باز میشوند و درخت طوبی را امر می كند پس شاخه های خود را بر این دنیا نزدیك می كند؛ آنگاه منادی پروردگار عزوجل ندا میكند:
ای بندگان خدا! این شاخه های درخت طوبی است؛ پس به آن در آویزید تا شما را به سوی بهشت بلند كند و این شاخه های درخت زقوم است؛ از آن بترسید تا شما را بسوی دوزخ نبرد.
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: قسم به آنكه مرا به راستی به رسالت مبعوث نمود هر كه دری از خیر و نیكی را در این روز، برگیرد به تحقیق به شاخهای از شاخه های درخت طوبی در آویخته است و این درخت او را به سوی بهشت میكشاند و هر كه در امروز دری از شر را برگیرد پس حقیقتا به شاخهای از شاخه های درخت زقوم در آویخته و این درخت او را به سوی آتش میكشاند.
آنگاه رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر كس كه امروز برای خدا نماز مستحبی بگذارد به شاخهای از این درخت در آویخته است.. و هر كه در این روز روزه گیرد به تحقیق به شاخهای از این درخت در آویخته است.
و هر كه میان زن و شوهری از همسایه یا بیگانه یا پدر و فرزندی یا خویشاوندانش صلح دهد پس به تحقیق به شاخهای از این درخت در آویخته است.
و كسی كه بدهی فرد پریشانی را تخفیف دهد یا از آن كم كند پس به تحقیق به شاخهای از این درخت در آویخته است.
و كسی كه در حساب خود نظر كند پس قرض كهنهای را كه صاحبش از آن مایوس شده ببیند و آن قرض را ادا كند پس به تحقیق به شاخهای از این درخت در آویخته است.
و كسی كه یتیمی را كفالت كند پس به تحقیق به شاخهای از این درخت در آویخته است.
و كسی كه سفیهی را از عِرض و آبروی مؤمنی باز دارد پس به تحقیق به شاخهای از این درخت در آویخته است.
و كسی كه قرآن یا چیزی از آن را بخواند پس به تحقیق به شاخهای از این درخت در آویخته است.
و كسی كه خدای را یاد آرد و نعمتهای او را بشمرد و شكر كند پس به تحقیق به شاخهای از این درخت در آویخته است.
و آنگاه رسول خدا صلى الله علیه و آله اندكى نظر خود را به جانب آسمان انداخت. مى خندید و مسرور بود و آنگاه نظر مبارك را به زیر و به سوى زمین انداخت. پیشانى مبارك را در هم كشید و روى مباركش تر شد. آنگاه به اصحاب خود، رو كرد و فرمود:
قسم به آنكه محمد را براستى به پیغمبرى فرستاده به تحقیق درخت طوبى را دیدم كه بلند مى شد و آنان كه به او درآویخته بودند به سوى بهشت بلند مىكرد.
و بعضى از ایشان را دیدم كه بر حسب میزان طاعتشان به یك شاخه از آن و بعضى به دو یا چند شاخه درآویخته بودند.
و به درستى كه هر آینه زید بن حارثه را مى بینم كه به بیشتر شاخه هاى آن درآویخته پس آن شاخهها او را به اعلى علیین بهشت بلند مى كند؛ از این روی خندیدم و خوشحال شدم.
پس به سوى زمین نگاه كردم. قسم به آنكه مرا براستى به پیغمبرى فرستاد درخت زقوم را دیدم كه شاخههایش پایین مىرفت و درآویختگان به آن را به سوى دوزخ پایین مى برد و پاره اى از ایشان را دیدم كه بر حسب انجام قبایح به شاخهای و پاره اى از ایشان به دو یا چند شاخه درآویخته بودند.
و به درستى كه بعضى از منافقین را مى بینم كه به بیشتر شاخههاى آن درآویخته و آنها او را به اسفل دركاتش فرو مى برند؛ از این جهت روى خود را ترش كردم و پیشانى درهم كشیدم.
خداوندا! هم چنان كه سایه سار احساسات در طول زندگی بر من افكنده است پس از مرگ نیز مرا از احسانت محروم مساز.
پروردگارا! در دنیا گناهانم را از تمام خلق پنهان داشتی و من در سرای آخرت به ستّاریتت از این دنیا محتاجترم.
خدایا! حاجتم را رد مكن و دست طمعم را از درگاهت محروم بر مگردان و امیدم را از لطف و كرمت منقطع مساز.
اعمال ماه شعبان
ـ جان را با طعام روزههای شعبان نیرو بخش.
ـ در هر نیمروز روزهای شعبان بخوان: اللهم صل علی محمد و آل محمد شجرة نبوة... (ادامه دعا در مفاتیح الجنان)
ـ هر كدام از شبهای این ماه عزیز دارای دعایی خاص و اعمالی معنوی است.
ـ حضرت امیر علیه السلام میفرماید: در هر پنج شنبه شعبان، آسمانها زینت شده و فرشتگان عرض میكنند: خدایا! روزهداران شعبان را ببخش و بیامرز و دعایشان را اجابت فرما. سپس حضرت فرمودند: هركس دو ركعت نماز به جای آورد، در هر ركعت یك بار سوره "فاتحه" و صدبار "قل هو الله" را زمزمه كند و بعد از سلام صد بار بر محمد و آل او صلوات فرستد خداوند خواستههای دینی و دنیایی او را برآورده میفرماید.
روز اول ماه شعبان
چون روز اول شعبان می شود ابلیس، لشكر خود را در اطراف زمین و آفاق آن پراكنده میكند و به ایشان میگوید: سعی كنید بعضی از بندگان خدا را در این روز به سوی خود بكشانید.
و به درستی كه خدای عز و جل ملائكه را در اطراف زمین و آفاق او پراكنده میكند و به ایشان میفرماید: براستی بندگان مرا نگاه دارید و ایشان را ارشاد كنید؛ پس همه ایشان به شما نیكبخت میشوند مگر آنكه امتناع و سركشی كند پس به درستی كه او در حزب ابلیس و جنودش میگردد.
به درستی كه چون روز اول ماه شعبان می شود خداوند عز و جل به درهای بهشت، امر می كند پس باز میشوند و درخت طوبی را امر می كند پس شاخه های خود را بر این دنیا نزدیك می كند؛ آنگاه منادی پروردگار عزوجل ندا میكند:
ای بندگان خدا! این شاخه های درخت طوبی است؛ پس به آن در آویزید تا شما را به سوی بهشت بلند كند و این شاخه های درخت زقوم است؛ از آن بترسید تا شما را بسوی دوزخ نبرد.
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: قسم به آنكه مرا به راستی به رسالت مبعوث نمود هر كه دری از خیر و نیكی را در این روز، برگیرد به تحقیق به شاخهای از شاخه های درخت طوبی در آویخته است و این درخت او را به سوی بهشت میكشاند و هر كه در امروز دری از شر را برگیرد پس حقیقتا به شاخهای از شاخه های درخت زقوم در آویخته و این درخت او را به سوی آتش میكشاند.
آنگاه رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر كس كه امروز برای خدا نماز مستحبی بگذارد به شاخهای از این درخت در آویخته است.. و هر كه در این روز روزه گیرد به تحقیق به شاخهای از این درخت در آویخته است.
و هر كه میان زن و شوهری از همسایه یا بیگانه یا پدر و فرزندی یا خویشاوندانش صلح دهد پس به تحقیق به شاخهای از این درخت در آویخته است.
و كسی كه بدهی فرد پریشانی را تخفیف دهد یا از آن كم كند پس به تحقیق به شاخهای از این درخت در آویخته است.
و كسی كه در حساب خود نظر كند پس قرض كهنهای را كه صاحبش از آن مایوس شده ببیند و آن قرض را ادا كند پس به تحقیق به شاخهای از این درخت در آویخته است.
و كسی كه یتیمی را كفالت كند پس به تحقیق به شاخهای از این درخت در آویخته است.
و كسی كه سفیهی را از عِرض و آبروی مؤمنی باز دارد پس به تحقیق به شاخهای از این درخت در آویخته است.
و كسی كه قرآن یا چیزی از آن را بخواند پس به تحقیق به شاخهای از این درخت در آویخته است.
و كسی كه خدای را یاد آرد و نعمتهای او را بشمرد و شكر كند پس به تحقیق به شاخهای از این درخت در آویخته است.
و آنگاه رسول خدا صلى الله علیه و آله اندكى نظر خود را به جانب آسمان انداخت. مى خندید و مسرور بود و آنگاه نظر مبارك را به زیر و به سوى زمین انداخت. پیشانى مبارك را در هم كشید و روى مباركش تر شد. آنگاه به اصحاب خود، رو كرد و فرمود:
قسم به آنكه محمد را براستى به پیغمبرى فرستاده به تحقیق درخت طوبى را دیدم كه بلند مى شد و آنان كه به او درآویخته بودند به سوى بهشت بلند مىكرد.
و بعضى از ایشان را دیدم كه بر حسب میزان طاعتشان به یك شاخه از آن و بعضى به دو یا چند شاخه درآویخته بودند.
و به درستى كه هر آینه زید بن حارثه را مى بینم كه به بیشتر شاخه هاى آن درآویخته پس آن شاخهها او را به اعلى علیین بهشت بلند مى كند؛ از این روی خندیدم و خوشحال شدم.
پس به سوى زمین نگاه كردم. قسم به آنكه مرا براستى به پیغمبرى فرستاد درخت زقوم را دیدم كه شاخههایش پایین مىرفت و درآویختگان به آن را به سوى دوزخ پایین مى برد و پاره اى از ایشان را دیدم كه بر حسب انجام قبایح به شاخهای و پاره اى از ایشان به دو یا چند شاخه درآویخته بودند.
و به درستى كه بعضى از منافقین را مى بینم كه به بیشتر شاخههاى آن درآویخته و آنها او را به اسفل دركاتش فرو مى برند؛ از این جهت روى خود را ترش كردم و پیشانى درهم كشیدم.
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۳۹۰/۰۴/۱۲ ساعت 5:38 PM توسط yazdani
|